درس اخلاق آیت الله مجتهدی
اخلاقیات طلبگی
اگر درس بخوانی و استاد اخلاق نداشته باشی، بر فرض، آیتالله هم بشوی، نَفس تو هم، آیتالله میشود، آن وقت بیچاره میشوی. همانطور که به دکتر میروی و دستور رژیم غذایی میگیری باید پیش استاد بروی و دستور اخلاق بگیری، باید نزد او بروی که باد کبر و غرور تو را خالی کند، فکر نکنی حالا که این کتابها را میخوانی به جایی رسیدهای و حتماً مورد تأیید امام زمان (عج) قرار گرفتهای.
حضرت آیتاللهالعظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری (ره) فرمودند: وقتی شخصی طلبه میشود مانند انگور است که بر اثر جوشاندن نجس میشود و راه پاک شدن آن، ثُلثان است. پس باید طلبه، استاد اخلاق بگیرد و خود را تزکیه کند زیرا علم و دانش و مدرک، آدمی را مغرور و متکبر میسازد و یک طلبه باید آنقدر تلاش کند و بجوشد تا دوسوم او یعنی صفات و اخلاق بد او بخار شود و از بین برود. اما مواظب باش گرفتار نااهل نشوی، گرفتار خودنمایی نشوی، اگر کسی پیدا شد که دلش میخواهد همه بفهمند آدم خوبی است، به او اعتماد نکن.
درس اخلاقی را که شما را بیحال کند، چُرتی کند، شل و وِل کند و درس اخلاقی که شما را از درس بیندازد، درس اخلاق نیست. اینها را کنار بگذار. مواظب باش تو را گول نزنند. ما اگر قدری خوب بشویم و نیتمان را درست کنیم استاد خوب هم گیرمان میآید. استاد اخلاق ما یکی حاجآقا حسین فاطمی (ره) بود که در قم، شبهای جمعه به درس اخلاق ایشان میرفتیم. در آن زمان، قم، هفتصد ـ هشتصد طلبه بیشتر نداشت. ما هفتاد ـ هشتاد نفر بودیم که از ایشان استفاده میکردیم و یکی هم جمعهها به درس اخلاق حضرت آیتاللهالعظمی امامخمینی (ره) میرفتیم. از جملاتی که از حضرت امام (ره) به یاد دارم این است که ایشان فرمودند: ما میتوانیم با علم و اخلاق، انسان واقعی بشویم ولی حیوانات نمیتوانند، پس باید در انسانیت بکوشیم.
+ نوشته شده در شنبه بیستم مهر 1387ساعت 23:9 توسط مداحی
|